Ortak Akıl

Karşılaştırılarak büyütüldüm. Bayram sohbetlerindeki akrabalarımın, evimize gelen misafirlerin, okulumdaki öğretmenlerimin -alternatifini bilmediklerinden diye sanıyorum- ağız birliği yapmışçasına beni kamçılamak, “daha iyi” olmam için beni motive etmek için kullandıkları yöntem buydu. Sonra onlar hayatımdan çıksa da bu benim için bir düşünce refleksine dönüştü. Ta ki..

Çocukla birlikte büyümek denir ya, işte oğlumun büyüme yolculuğunda yanında ona destek olurken bir çok soruyu da ister istemez sormaya, cevaplarına göre kendi hayatımı da şekillendirmeye başlıyordum. İlk cümlem şu oldu. Bunu ona yapmamalıydım. Bunu kendime de yapmamalıydım. Hatta bunu kimseye yapmamalıydım. Bir araştırma okudum geçenlerde; Facebook kullanıcıları diğer arkadaşlarının kendilerinden daha iyi bir hayata sahip olduğunu düşünerek mutsuz oluyorlarmış. Hiç şaşırmadım. Bundan uzak duracak bir eğitim sistemi arayışımız BBOM ile sonuçlandı. Şanslıydık ki Ankara Kooperatifinde işler hızlanmış, okulu açmak için canla başla çalışan bir ekip bizi hemen aralarına almıştı.

Şimdi insanlık için de Türkiye için de bizim için de büyük olan adımlar tek tek atıldı ve oğlum sekiz haftadır bir Meraklı Kedi… Görüyorum ki halinden, kendi gibi olmaktan çok memnun. Orada her çocuk gibi kendini değerli, özel ve yegane hissediyor. Şunu da biliyorum ki farklılıkları, zekaları, yaratıcılıkları ve kabiliyetleri bir diğerini eksik hissettirmek için tehdit değil, ortak aklın kapasitesini ve yapabileceklerini sonsuz kılan bir değer.

0 cevaplar

Cevapla

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir